Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Η Ψαλμωδία και το Ρολόϊ

Είναι ένα αντρόγυνο γύρω στα πενήντα στη δεκαετία του "80.
Κάθε βράδυ ο άντρας πηγαίνει στο καφενείο και αργεί να γυρίσει στο σπίτι και η γυναίκα του τον περιμένει πάντα έτοιμη για να αρχίσει την ψαλμωδία ...
Έχουνε ένα ρολόι κουρδιστό και το κρατάει στο χέρι κάθε φορά και του τα ψέλνει ...
-Ήντα ώρα ήρθες πάλι ; Και δε θωρείς το ρολόι ; Μία επήγε πάλι. Εχαρτόπαιζες πάλι εε ; κλπ. κλπ.
Κάθε αργά η ίδια ιστορία, διαολίζετε κι αυτός κι αρπά μια ν ημέρα ένα κατσαβίδι και χαλά το ρολόι.
Γυρίζει το βράδυ στο σπίτι, είναι η άλλη φουρνέλο αλλά δεν έχει ρολόι..
-Ήντα ώρα είναι πάλι ετούτη νε απου ήρθες ;
Κι αυτός ...
-Δέκα.
Για κακή του τύχη όμως χτυπά η καμπάνα τση εκκλησίας μία η ώρα τη νύχτα και παίρνει η άλλη φόρα..
-Δέκα ; Είπες δέκα ; Δεν άκουσες την καμπάνα απου έπαιξε μία ;; Μία έπαιξε ακούς ; ΜΊΑ.......
Κι αυτός ...
-Ε ήντα ήθελες ; Να σου παίξει και το μηδέν ;;;;;;

2 σχόλια:

  1. Χαχαχα καταπληκτικό! Διαβάζοντας το, θυμήθηκα μια ζωγραφιά σε τοίχο ταβέρνας, που δείχνει έναν ηλικιωμένο να έχει πιει πέντε-έξι ποτηράκια και να αναρωτιέται "Τι μου είπε η γυναίκα μου; Να πιω ένα και να γυρίσω στις δέκα ή να πιω δέκα και να γυρίσω στις μία;".

    Να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...